31 lipca 2015

Lato w pełni

Jak wakacje, to wakacje.
Odpoczywam w różnych miejscach. Ulubione? Rodzinne strony, niespieszne wycieczki rowerowe, wspinanie się na stare czereśnie rosnące przy polnych drogach, smak dzikich owoców w upalny dzień, chwila zadumy przy przydrożnej kapliczce z widokiem na Karkonosze...




A tymczasem w ogrodzie rośnie wszystko jak szalone. Teraz można się cieszyć efektem swych wiosennych prac, feerią barw jednorocznych kwiatów, dalii, mieczyków, lilii. Wprawdzie u mnie w tym roku kolorów nieco mniej niż w latach ubiegłych (nieco opuściłam się w sianiu i pikowaniu), ale i tak szaleństwo ucieszne.
Niezastąpiony zestaw: śliwa wiśniowa 'Pissardi', hortensja drzewiasta 'Annabelle' oraz odętka wirginijska.
 Tegoroczny najlepszy ogrodowy zakup ever - hamak. Kilka minut bujania wśród szumiących traw wystarczy dla pełnego relaksu. Oczywiście dłuższa chwilka, a nawet mała drzemka też się zdarzają:)
 Na tarasowej rabacie królują krokosmie 'Lucifer'. Miałam kilka lat temu krokosmie, ale....chyba zgniły w mokrym podłożu, chociaż podobno lubią takowe. W każdym razie nie wyszły następnego roku by powitać wiosnę. Dałam sobie spokój, aż skusił mnie 'Lucifer'.No i drugi już rok kusi:)
 Rabaty zarastają, zapełniają się, rośliny mieszają, tworzą barwne kompozycje.... Uwielbiam to!


Pracy jednak też mnóstwo, więc czasem się zwlekam z tego hamaka i ruszam w busz. Dzisiaj powycinałam stare maliny. Pędy ubiegłoroczne, które już owocowały, należy usunąć, by zrobić miejsce młodym, na których już pojawiają się owoce. Nie miejcie skrupułów, że jeszcze jakiś kwiatek czy zielona malinka znajdzie się na pędzie. Za wielkiego pożytku z tego nie będzie, a odbierze światło i powietrze młodym, większym, bardziej soczystym. 
Tym się kierowałam wycinając dwa naręcza starych pędów. Sama była zdziwiona, gdzie się to mieściło na moim zagonie. 
Jak rozpoznać, które to stare, a które młode? Stare są brązowe u podstawy. Więc nie ma innego wyjścia - kucamy i w krzaczory...:)
A gdy jednak jakaś malinka na starym pędzie się znalazła, można ją przecież zerwać i zjeść. Ja podałam ją sobie na naleśniku z jogurtem i borówkami. Oczywiście nie jedną malinkę, bo było ich... kilkanaście. 
Jutro wizyta na ryneczku, bo u mnie coraz trudniej o miejsce na warzywa i owoce (wspominałam już, się przymierzam się do zmian, a nawet rewolucji?), a potem wielkie plewienie i ograniczanie tego, co przerosło, rozrosło się zanadto, znudziło się... a jakże. Bo ogród musi się zmieniać. 


08 czerwca 2015

Moje sentymenty

Sentymenty. Każdy widok wtopiony niemal w naszą tożsamość i wyobrażenie, wspomnienie o dziecinnym skrawku ziemi. Uwielbiam. Oczywiście nie wszystko jest takie samo. Znajomych ludzkich twarzy coraz mniej, a sylwetki coraz bardziej przygarbione. W dziecięcych twarzach rozpoznaję czasem, choć i tak z trud, twarze ich rodziców sprzed kilkunastu, kilkudziesięciu lat.
Zmieniają się budynki, drzewa rosną lub znikają, ale zostaje widok na Kopę Biskupią z jednej strony, Górę Św. Anny z drugiej. Moje fyrtle.
Ptaki tutaj świergocą przez całą dobę. A najgłośniej nocą. Wróble ganiając się po podwórzu i ogrodzie wrzeszczą w ciągu dnia, a jaskółki uparciuchy co roku wiją sobie gniazdo nad wejściem do domu. Pola szumią kłosami, na łąkach pachnie szaleńczo wysuszone na wiór siano, a wieczorem nozdrza łaskocze duszny zapach dzikiego bzu i ogniska - nieodzownego juz elementu każdej mojej wizyty w Gostomii.












Ciekawa jestem Waszych skrawków:)

01 czerwca 2015

Biedronki kontra mszyce, czyli moi przyjaciele w ogrodzie

Coraz bardziej skłaniam się ku naturalnym ogrodom, w których jest miejsce i na odrobinę chwastów i szkodników. Dzięki temu życie w ogrodzie kwitnie, ptaszki przylatują, bo mają co jeść, motylki złożą jaja na pokrzywie ukrytej w rogu z drzewem, no i dzięki mszycom mam sporo biedronek, a te uwielbiam. Zresztą, kto ich nie lubi?
Pamiętacie, jak nadawałam imiona pająkom? I tym razem mnie kusiło, by się zaprzyjaźnić z młodymi biedronkami, ale, gdy zaczęłam się przedstawiać, dostrzegłam, że tyle ich, że nie ogarniam. Zatem przedstawiam moje bezimienne, pewnie nieświadome towarzystwa, ale za to jakie żarłoczne - przyjaciółeczki, które królują na dzikiej róży.




 Dziwicie się, ze te owady na zdjęciach w niczym nie przypominają "bożych krówek"? Bo to ich larwy! A niestety często są one zabijane, bo ludzie myślą, że to szkodniki jakieś. Przyznaję, sympatycznie nie wyglądają, ale za to jakie głodne? W ciągu doby potrafią wciągnąć nawet kilkadziesiąt mszyc. To chyba jest argument, żeby je zaprosić do ogrodu. Przyciągnąć podobno można je opryskując krzewy porażone przez mszyce woda z cukrem. Nie wiem, nie stosowałam. Do mnie przyszły same.
A oto jaja, z których wylęgnie się kolejne pokolenie biedronek. 
I takich żuczków pełno widziałam. Jeszcze nie wiem, co to za goście. Może ktoś z Was wie?

Dużym plusem i kuszącym zaproszeniem pożytecznych owadów do ogrodu jest wspomniana już wcześniej naturalność w ogrodach. Poniekąd można tak tłumaczyć swoje lenistwo czy brak czasu na plewienie co tydzień całości. Korzystając z ogrodniczej nomenklatury, zawsze można powiedzieć, że ten mlecz czy ta pokrzywa specjalnie tutaj rośnie, by uzupełniać ekosystem. Nie wiem, czy znajomi przyjmują to do wiadomości, jako fakt, czy tylko udają. 

21 maja 2015

Jak chwasty w ogrodzie zagościły

Trochę z lenistwa, nie ukrywam, zaczęłam w ogrodzie uprawiać rodzime rośliny. Ktoś by powiedział - chwasty. Ja na to pejoratywne określenie nie do końca wyrażam zgodę, przynajmniej w niektórych przypadkach. Bo czyż fakt, że jakaś roślina rośnie u nas w środowisku naturalnym, przy rowach, na łąkach, nieużytkach, na miedzach, w lasach czy w szparach chodników, to znaczy, że jest bezużyteczna, brzydka i beznadziejna? Nie.
Poza tym rodzime rośliny są nie tylko piękne, ale i wiele z nich przyciąga do ogrodu pożyteczne owady. Dajmy im szansę. Ja dałam. Jaskry, trawy, krwawnice, mniszki, podagryczniki, krwawniki...

 Ta, która kwitnie to chwast. Nam się podoba jej zwiewność i smukłość, gdy innym trawom jeszcze daleko do pełnego rozkwitu.
 Jaskier doskonale prezentuje się na tle bodziszków i ciemnej pęcherznicy 'Diabolo'. Już drugi rok w tym samym miejscu. Coraz bardziej imponujący.


Kto da więcej?

19 kwietnia 2015

Nie nadążam. Za wiosną

Natura buzuje. Na całego. Codziennie inny ogród, inne rośliny, inny czas. Jeszcze kilka dni temu niektóre ledwo wyrastały z ziemi, dziś pysznią się pakami kwiatów. A tych w ogrodzie już mnóstwo - na kalinach, na jabłonkach, na szczypiorku, na bzach, na dąbrówce, na aronii, na... wymieniać można i można. Nawet na jarmużu, którego badyle zostawiłam na zimę po zebraniu liści. I co? Wyrosły nowe i z nimi pędy kwiatowe. Będzie na obiad jak znalazł:)
Kilka dni temu zrobiłam kilka zdjęć poglądowych do tematu - co trzeba zrobić w ogrodzie. Ale zanim zaczęłam cokolwiek robić, minęło kilka dni i zdjęcia już nieaktualne. Zresztą zobaczcie sami.
Szczypiorek przed kilkoma dniami...
 Ten sam szczypiorek dziś..


Kalina bodnantska jeszcze niemal bez liści z resztą kwiatów...

I dzisiejsza jej krasa:

Jabłoń ozdobna 'Ola' kilka dni temu:


I dziś:


Rabarbar w poniedziałek:

Rabarbar dziś:


 I fiołków mi przybyło... A przyznam się, że przywiozłam miesiąc temu od mamy sporą kępę fiołków z przeświadczeniem, że mam tak mało...:)
 


Dodam tylko, że te maleństwa to też fiołki:) Szukają sobie miejsca, gdzie się da, nawet w szparach w chodniku...

I jeszcze kilka wiosennych obrazków:
Trzcinnik ostrokwiatowy 'Overdam' w wiosennej szacie. Kiedy inne trawy jeszcze śpią lub niemrawo zaczynają się budzić, on już na posterunku. 
 Podobnie jak hakonechloe z urzekającymi karminowymi łodyżkami:

A praca w ogrodzie? No tej mnóstwo. Praktycznie wszystko: przycinanie, nawożenie, karczowanie, sadzenie, pielenie. Lista zadań dłuuuuuga. Powoli się zabieram, a tymczasem siadam na tarasie lub przechadzam się z kubkiem kawy i gapię się oniemiała z zachwytu dla przyrody. Jak dobrze, że znów jest wiosna:)

22 marca 2015

Wiosenny zając, czyli dziecięce DIY

Przedszkolny konkurs po raz kolejny rozgrzał głowy niemal do czerwoności w poszukiwaniu pomysłów, co i jak zrobić. Tym razem tematem było zwierzątko świąteczne. Hmm, niby prościzna, ale człowiek chciałby być kreatywny nieco i wymyślić coś innego niż... sama nie wiem co. Marta wpadła pierwotnie na pomysł zajączka ze styropianowego jaja (które już mamy w domu), ale trzeba byłoby jeszcze dokupić drugie jajo lub kulę na głowę, a jakoś nie miałam po drodze do t=sklepu z takimi elementami. No to został internet i wyszukiwarka.
Kilka pomysłów mi się spodobało. Marta wybrała taki:

Wprawdzie mi osobiście bardziej podobały się szalony koguty, to decyzja córy była nadrzędna i nieodwołalna. Zabrałyśmy się do pracy.
Nie miałam białych torebek, ale miałam blok z białymi kartkami. Reszta też się znalazła i manufaktura białych zajączków ruszyła.





A to efekt ostateczny. Nam się podoba. Nawet bardzo:)


Zajrzyj również tutaj:

Naturalny ogród dla wszystkich

Ogrody naturalne to miejsca przyjazne nam ludziom. A jeśli są rzeczywiście przyjazne nam, to i innym stworzeniom. Niestety trudno za przyja...